نظافت راه‌پله: وجیبه است یا نه؟ وضعیت حقوقی برای جامعهٔ مالکان و مستأجران

محتوای اصلی

«نوبت کیست؟» — این جمله در بسیاری از راه‌پله‌های خانه‌های آلمان روی یک ورق کاغذ چسپانده شده است، معمولاً با یک جدول تقویمی دست‌نویس در کنارش. در بسیاری از ساختمان‌ها این روش خوب کار می‌کند. در دست‌کم به همان اندازه ساختمان دیگر، همین موضوع به منبع سال‌ها اختلاف تبدیل می‌شود: همسایه هرگز نظافت نمی‌کند، همسایهٔ دیگر کم نظافت می‌کند، و سومی گویا زیاد و با مواد نادرست نظافت می‌کند. زمانی که مجمع مالکان (Eigentümerversammlung) این موضوع را در آجندا می‌گذارد، روشن می‌شود که پرسش «چه کسی مکلف به نظافت است؟» از نظر حقوقی همیشه آن‌قدرها هم که به نظر می‌رسد روشن نیست.

ما به‌عنوان یک شرکت خانوادگی نزدیک به پنجاه سال است که مدیریت‌های ساختمان (Hausverwaltung)، شوراهای مشورتی جامعهٔ مالکان آپارتمان و مالکان خصوصی را در منطقهٔ روهر همراهی می‌کنیم. در این مدت عملاً همهٔ حالت‌های ممکن را دیده‌ایم — از یک خانهٔ سه‌فامیلی با نوبت‌بندی هماهنگ تا یک ساختمان قدیمی کاملاً رهاشده که دیگر هیچ‌کس در آن مسئولیتی نداشت.

این رهنما مهم‌ترین مبانی حقوقی را روشن می‌سازد، تفاوت میان وجیبهٔ مستأجر و صاحب‌خانه را نشان می‌دهد، توضیح می‌دهد که تصمیم‌های نظافتی جامعهٔ مالکان چگونه به‌گونهٔ قابل انتقال به مستأجر حساب می‌شود، و مروری می‌دهد بر اینکه اصلاً چه کارهایی شامل نظافت راه‌پله می‌شود. در پایان تصویر روشنی خواهید داشت — و شاید هم پاسخ این پرسش را که آیا پلان نظافت روی دروازهٔ خانه واقعاً هنوز بهترین راه‌حل است.

مروری بر مبانی حقوقی

سه حوزهٔ حقوقی نظافت راه‌پله را تنظیم می‌کند: قانون مدنی آلمان (BGB)، قانون مالکیت آپارتمان (WEG) و مقررات داخلی ساختمان (Hausordnung) مربوط به همان خانه. بسته به وضعیت، یکی یا دیگری قابل تطبیق است.

BGB §535 – قرارداد کرایه و وجایب صاحب‌خانه: صاحب‌خانه اصولاً مکلف است مورد کرایه را در حالتی نگه دارد که برای استفادهٔ مطابق قرارداد مناسب باشد. راه‌پله نیز به‌عنوان بخشی از ساحهٔ مشترک که مستأجر باید بتواند از آن استفاده کند، شامل همین حکم است. بنابراین وجیبهٔ نظافت در قدم اول بر عهدهٔ صاحب‌خانه است — اما او می‌تواند آن را از طریق قرارداد کرایه به مستأجر واگذار کند یا به یک شرکت نظافتی بسپارد.

BGB §556 – هزینه‌های جاری و قابلیت انتقال به مستأجر: خدمات نظافتی که توسط شخص سوم انجام می‌شود (مثلاً توسط ما به‌عنوان شرکت نظافتی) طبق مقررات هزینه‌های جاری (Betriebskostenverordnung) جزو هزینه‌های جاری قابل انتقال است. یعنی: صاحب‌خانه می‌تواند هزینهٔ نظافت مسلکی راه‌پله را به‌طور کامل از طریق صورت‌حساب هزینه‌های جانبی (Nebenkostenabrechnung) بر مستأجران تقسیم کند — به شرطی که این موضوع در قرارداد کرایه توافق شده باشد.

§ 16 Abs. 2 و § 19 Abs. 1 WEG: در یک جامعهٔ مالکان آپارتمان (WEG) نظافت راه‌پله از طریق تصمیم اکثریت تنظیم می‌شود. جامعهٔ مالکان می‌تواند تصمیم بگیرد که همهٔ مالکان به‌گونهٔ نوبتی خودشان نظافت کنند (در بسیاری از خانه‌های قدیمی همین رواج دارد) یا اینکه یک شرکت بیرونی استخدام شود. هزینه‌ها بر اساس سهم مالکیت مشترک (Miteigentumsanteile) تقسیم می‌شود — که معمولاً تقریباً متناسب با مساحت است، اما بسته به سند تفکیک (Teilungserklärung) می‌تواند فرق کند.

مقررات داخلی ساختمان (Hausordnung): این همان سند عملی است که جزئیات در آن تنظیم می‌شود: فاصلهٔ زمانی نظافت، مسئولیت هر منزل، اوقات آرامش، آویختن لباس، وضعیت روشنایی راه‌پله. نکتهٔ مهم: مقررات داخلی ساختمان تنها می‌تواند آنچه را قرارداد کرایه یا سند تفکیک اجازه می‌دهد، مشخص‌تر بسازد. این مقررات نمی‌تواند به‌سادگی وجایب جدید ایجاد کند.

وجیبهٔ مستأجر یا صاحب‌خانه؟ جزئیات تعیین‌کننده

وقتی قرارداد کرایه نظافت را به مستأجر واگذار می‌کند، در زبان عامیانه از «مودل هفتهٔ نظافت» (Kehrwoche) صحبت می‌شود. این کار اصولاً مجاز است، اما حدودی دارد.

واگذاری وجیبهٔ نظافت مجاز است برای ساحهٔ درست پیش روی دروازهٔ آپارتمان، بخش زینه‌ای که به همان آپارتمان تعلق دارد (اغلب همان منزلی که آپارتمان در آن قرار دارد) و همچنین سهمی از ساحهٔ ورودی بر اساس یک اصل نوبت‌بندی عادلانه.

ماده‌های کلی که به‌گونهٔ نامتناسب به زیان یک طرف باشد مجاز نیست. یک مثال: مستأجر منزل سوم نباید تنها تمام ساحهٔ ورودی را نظافت کند در حالی که مستأجران منزل زمینی فقط ساحهٔ خود را پاک می‌کنند. همچنین فاصله‌های بسیار کوتاه (روزانه، چند بار در هفته) می‌تواند غیرمجاز باشد، اگر از حد استفادهٔ عادی از مورد کرایه فراتر رود.

نکتهٔ مهم برای مستأجران: اگر صاحب‌خانه یک شرکت نظافتی را استخدام کند، حق دارد این هزینه را از طریق هزینه‌های جانبی تقسیم کند — اما نمی‌تواند هم‌زمان خود مستأجر را نیز مکلف به نظافت بسازد. یا این، یا آن. کسی که هر دو را بخواهد، از حد مجاز عبور کرده است.

نکتهٔ مهم برای صاحبان خانه: کسی که نظافت را به مستأجران واگذار می‌کند باید بداند که اصلاً نمی‌تواند رعایت آن را به‌گونهٔ دایمی کنترل کند. و کسی که وجیبهٔ نظافت را در قرارداد کرایه مبهم بنویسد، در صورت اختلاف تقریباً همیشه با فرض بی‌اعتباری آن ماده روبه‌رو می‌شود — آنگاه خودش باید نظافت کند یا نظافت را بسپارد، بدون آنکه بتواند هزینه را به‌سادگی تقسیم کند. ارزش دارد که این ماده‌ها را یک وکیل یا یک مدیر ساختمان باتجربه بررسی کند.

جامعهٔ مالکان با خدمات نظافتی: مزایا و معایب

وقتی یک جامعهٔ مالکان آپارتمان تصمیم می‌گیرد یک شرکت نظافتی بیرونی را استخدام کند، این کار جای «هفتهٔ نظافت» کلاسیک توسط مالکان را می‌گیرد. این تصمیم مزایای روشن و چند عیب هم دارد.

مزایا تقریباً همیشه سنگین‌تر است: کیفیت یکنواخت، تجهیزات حفظ‌الصحهٔ مسلکی، وضعیت روشن قراردادی، نبود اختلاف میان همسایه‌ها، سبک شدن بار مالکان مسن (که اغلب از نظر جسمی دیگر توان ندارند)، سبک شدن بار مالکان شاغل (وقت پول است)، پوشش بیمه در صورت خساره، و مستندسازی اجرای کار.

معایب: هزینه‌هایی که قابل دیدن می‌شود. در بسیاری از مقررات داخلی با نظافت نوبتی مالکان، هزینه روی کاغذ صفر یورو است — در واقعیت البته وقت کاری مالکان صرف می‌شود، اما این در حساب نمی‌آید. یک شرکت بیرونی بسته به بزرگی ساختمان ماهانه بین 160 تا 250 یورو هزینه دارد — مبالغی که مستقیماً در پلان اقتصادی سالانه (Wirtschaftsplan) دیده می‌شود.

تجربهٔ ما: بیشتر جامعه‌های مالکانی که قدم به‌سوی نظافت مسلکی راه‌پله برداشته‌اند، هرگز آن را پس نمی‌گیرند. سبک شدن بار روزمره و آرامش در جامعهٔ ساختمان تقریباً همیشه ارزش این مبلغ را دارد — معمولاً بیشتر از آنچه مالکان پیش از آن فکر می‌کردند.

یک مشورهٔ عملی برای اعضای شورای مشورتی: یک پیشنهاد قیمت بگیرید و هزینه را برای هر واحد مسکونی در هر ماه حساب کنید. در یک ساختمان با دوازده واحد، 150 یورو مقطوع ماهانه تقریباً 12,50 یورو برای هر واحد مسکونی می‌شود. با این رقم در دست، بحث در مجمع مالکان به‌مراتب آرام‌تر پیش می‌رود.

نظافت راه‌پله شامل چه کارهایی می‌شود؟

نظافت راه‌پله به‌مراتب بیشتر از پاک‌کردن قابل دید زینه‌هاست. یک شرح خدمات درست دست‌کم شامل بخش‌های زیر است.

سطوح زمین: زینه‌ها، پاگردها و دهلیزها جارو می‌شود و بسته به نوع پوشش زمین با پارچهٔ نمناک یا تر پاک می‌شود. زمین‌های سنگی و کاشی به مواد دیگری نسبت به چوب یا لینولیوم ضرورت دارند. در سنگ‌های طبیعی حساس و تاریخی (مرمر، تخته‌سنگ زولنهوفن) ما با مواد دارای pH خنثی کار می‌کنیم.

دستگیر و نرده: پاک‌کردن نمناک با مادهٔ ضد باکتریا. مخصوصاً دستگیرها نقاط پرخطر اند — دست‌های زیادی به آن می‌رسد و کمتر آگاهانه پاک می‌شود. یکی از بزرگ‌ترین تفاوت‌های حفظ‌الصحه میان هفتهٔ نظافت غیرمسلکی و نظافت مسلکی همین‌جاست.

صندوق پُستی و تابلوی زنگ: گردگیری، پاک‌کردن شیشهٔ نام‌ها، جارو کردن پشت صندوق‌ها. در بسیاری از این تأسیسات در طول سال‌ها به‌گونهٔ شگفت‌آوری چرک جمع می‌شود.

دروازهٔ ورودی و سطوح شیشه‌ای: پاک‌کردن شیشه از داخل و بیرون، پالش یراق دروازه، ضدعفونی دستگیره‌های تماسی. دروازهٔ ورودی نخستین چیزی است که یک مهمان می‌بیند — به همان اندازه هم مهم است.

قالینچهٔ پای دروازه: تکاندن یا کشیدن جاروی برقی، و در صورت چرکی زیاد کوبیدن. قالینچهٔ پای دروازه مهم‌ترین گیرندهٔ چرک است — قالینچه‌های پاک، کار نظافت در بقیهٔ ساختمان را نصف می‌کند.

تهکاو و اتاق‌های فرعی: بسته به قرارداد، دهلیزهای تهکاو، اتاق بایسکل، اتاق زباله و راه ورودی عقب نیز شامل می‌شود. این موضوع برای هر ساختمان جداگانه توافق می‌شود.

پاک‌کردن کلکین‌های راه‌پله: معمولاً دو بار در سال (بهار و خزان) از داخل و بیرون. نزد ما این کار بخشی از تجهیزات اساسی قرارداد سالانه است.

معمولاً نظافت اساسی (Grundreinigung) پوشش‌های زمین (چند فیصد اضافی در سال)، دور کردن لکه‌های ناشی از حوادث خاص یا نظافت پس از ترمیمات شامل نظافت معیاری نمی‌شود.

فاصلهٔ زمانی و تقسیم هزینه در صورت‌حساب هزینه‌های جانبی

اینکه چند وقت یک بار باید نظافت شود، به‌شدت به بزرگی ساختمان و شدت استفاده بستگی دارد. ارقام تجربی ما برای خانه‌های مسکونی معمول از این قرار است.

ساختمان کوچک جامعهٔ مالکان (2 تا 6 واحد، در حد خانهٔ یک‌فامیلی): نظافت هر 14 روز معمولاً کافی است. در ساحات مسکونی آرام با رفت‌وآمد کم، نظافت هر سه هفته نیز ممکن است.

خانهٔ چندفامیلی متوسط (6 تا 20 واحد): نظافت هفته‌وار معیار است، در ساختمان‌های پررفت‌وآمد دو بار در هفته. مخصوصاً در منطقهٔ روهر، جایی که بسیاری از ساختمان‌ها اتصال مستقیم به ترانسپورت عامه و ساحات تجارتی دارند، خاک سرک به‌سرعت در راه‌پله می‌نشیند.

مجتمع‌های بزرگ مسکونی (بیش از 30 واحد): دو تا سه بار در هفته، گاهی با یک بازدید روزانهٔ اضافی در ساحهٔ ورودی. اینجا نظافت عملاً یک وظیفهٔ تمام‌وقت است.

در مورد تقسیم هزینه در صورت‌حساب هزینه‌های جانبی: هزینهٔ نظافت مسلکی راه‌پله زیر عنوان هزینه‌های جاری قرار می‌گیرد و طبق مقررات هزینه‌های جاری به‌طور کامل بر مستأجران قابل تقسیم است، اگر در قرارداد کرایه توافق شده باشد. تقسیم معمولاً بر اساس روشی است که در قرارداد کرایه تعیین شده — بیشتر بر اساس مساحت مسکونی، کمتر بر اساس تعداد نفرات یا تعداد واحدها. در جامعه‌های مالکان، تقسیم بر اساس سهم مالکیت مشترک مندرج در سند تفکیک صورت می‌گیرد.

یک اشتباه رایج: تفکیک میان هزینه‌های نگهداری و ترمیم (Instandhaltung) و هزینه‌های جاری. نگهداری و ترمیم (مثلاً ترمیم در راه‌پله) قابل تقسیم بر مستأجر نیست. نظافت منظم بلی. اگر این تفکیک درست انجام شود، صورت‌حساب بدون مشکل پیش می‌رود.

ما به‌گونهٔ منظم ساختمان‌هایی را در اِسن، بوخوم و گلادبک زیر پوشش داریم و در صورت خواهش، برای مدیریت‌های ساختمان مستقیماً بل‌هایی صادر می‌کنیم که به‌آسانی در صورت‌حساب هزینه‌های جانبی جابه‌جا می‌شود. تمام دامنهٔ خدمات ما را زیر عنوان نظافت ساختمان می‌یابید.

پرسش‌های پرتکرار

آیا صاحب‌خانه مکلف است راه‌پله را نظافت کند، حتی اگر در قرارداد کرایه ذکر نشده باشد؟

اصولاً بلی. وجیبهٔ نظافت ساحات مشترک در قدم اول متوجه صاحب‌خانه است (BGB §535). او می‌تواند آن را واگذار کند (به مستأجر یا شرکت نظافتی)، اما اگر چیزی تنظیم نشده باشد، این وجیبه نزد او می‌ماند. یک راه‌پلهٔ رهاشده می‌تواند کاهش کرایه (Mietminderung) را توجیه کند.

آیا من به‌عنوان مستأجر می‌توانم از انجام هفتهٔ نظافت خودداری کنم؟

تنها در صورتی که آن ماده در قرارداد کرایه بی‌اعتبار باشد (مثلاً بسیار مبهم، به‌گونهٔ نامتناسب به زیان مستأجر، یا وقتی که هزینهٔ یک شرکت نظافتی از قبل بر مستأجران تقسیم می‌شود). در ماده‌های معتبر، خودداری می‌تواند اخطار کتبی (Abmahnung) در پی داشته باشد. در صورت شک، بهتر است مشورهٔ حقوقی بگیرید.

در ساختمانی که مالکان و مستأجران مخلوط اند، هزینهٔ نظافت راه‌پله را چه کسی می‌پردازد؟

جامعهٔ مالکان به‌طور کل شرکت نظافتی را استخدام می‌کند و هزینه از طریق پلان اقتصادی سالانه بر مالکان تقسیم می‌شود. مالکانی که آپارتمان خود را به کرایه داده‌اند، می‌توانند این هزینه را به‌عنوان هزینهٔ جاری بر مستأجران خود انتقال دهند. مالکانی که خودشان در آپارتمان زندگی می‌کنند، هزینه را خودشان می‌پردازند.

چقدر زود می‌توان از یک قرارداد نظافتی بیرون شد؟

قراردادهای معتبر معمولاً 12 ماه مدت و سه ماه مهلت فسخ دارند. نزد ما یک دورهٔ آزمایشی سه تا شش ماهه ممکن است. انعطاف‌پذیری نزد یک شرکت خوب بخشی از پیشنهاد است — اگر مناسب نبود، هیچ‌کس نباید بی‌ضرورت پابند بماند.

اگر یک نوبت نظافت از دست برود (مریضی، رخصتی رسمی) چه می‌شود؟

نزد ما جبران می‌شود یا از حساب کم می‌گردد. ما نبودن نوبت را پیشاپیش به مدیریت ساختمان اطلاع می‌دهیم و مشترکاً راه‌حل می‌یابیم. حق جبران و نحوهٔ محاسبهٔ مزد باید صریحاً در قرارداد ذکر شود — نزد ما این کار بدیهی است.

پرسش دارید یا پیشنهاد قیمت می‌خواهید؟

جامعهٔ مالکان شما به نظافت مسلکی راه‌پله فکر می‌کند؟ یا مدیریت ساختمان شما به دنبال یک همکار قابل اعتماد برای چند ساختمان است؟ ما برای بازدید حضوری از محل می‌آییم و یک محاسبهٔ شفاف برای شما تهیه می‌کنیم — با شرح روشن خدمات و قیمت‌گذاری عادلانه.

زنگ زدن به 02043 41100 درخواست پیشنهاد قیمت

نوشته‌های مرتبط